Een klein stukje uit het leven van Maria verheyen

 
Maria Verheyen 

 1 mei 1930 – 17 augustus 2024 

Muziek bij aanvang : Ave Maria : Pavarotti 
 

Inleiding, welkom met gedicht van nicht Rita

15 augustus, vroeger noemde men dat ‘half oogst’
De boeren hadden het liefst de zomer op zijn droogst …
Geen mens die er nu nog over praat …
Maar waar we wel zeker van zijn is dat het in onze 
Streek over moederdag gaat.
Den enige echte, zowaar …
Ook al schijnt de zon misschien niet helder en klaar..
Een moederhart is gauw gevuld ..
Geef het gewoon wat liefde, warmte, genegenheid en geduld ..
Een tekening, een versje, een bloempje uit het veld …
Dat hartje spring van vreugde op en dat is al wat telt ..
Een kind mag moeders nachtrust steeds verstoren,
Elke dag weer, vanaf het is geboren…
Als baby schreit van honger, aandacht en zo meer …
Daarna als troostende schouder, hulplijn en pleister bij zeer
Als je als kleuter niet durfde te slapen omdat het donker was ..
Dan kwamen moeders warme, opbeurende woorden goed van pas !
Toen je de liefde dacht te vinden, maar je hart werd pijn gedaan ..
Heeft het jou niet doen verslinden, want door haar kon je het aan ..
Nu je ouder bent geworden begrijpen je die dingen pas,
Dat ze allemaal hoorden omdat ze een lieve moeder was ..
Nu is het tijd om stil te staan bij de liefde
Tussen moeder en kind ..
En dat hoe het leven ook zal gaan, je nooit iets mooiers dan dat vindt !
Moederschap aangedreven door liefde, gevoed door koffie en door wijn 

Laat de taart als toetje er zeker ook maar bij zijn
Beleef een ouderwetse, gewone familiedag
Waarvan je nog lang van nagenieten mag
Van harte een fantastische moederdag gewenst.

 

Muziek: Ann Christy : De Roos 


Maria werd geboren in Borsbeek als oudste van het gezin, zij had nog 2 jongere broers.
Haar eerste levensjaren woonde Maria in Borsbeek. Het gezin verhuisde rond haar
jeugdjaren naar Wommelgem, naar de Pieting.
In die periode brak ook de oorlog ook uit. Mama, moeke vertelde er wel eens over.
Dat ze de dreiging van de bommen hadden gekend, Mortsel lag niet ver van
Wommelgem. Maar ook dat ze, in tegenstelling tot vele anderen,  geen honger hadden
moeten lijden,  daar ze serres hadden met tomaten, en deze tomaten dus konden
ruilen voor andere voedingswaren. En ook dat ze met paard en kar de tomaten, de
groenten naar de veiling moest brengen.

Maria ging voor een korte periode naar school maar nam, zoals dat in vele gezinnen
de gewoonte was, al snel mee de zorg op voor het huishouden, de jongere kinderen.
Haar jongste broer was immers 18 jaar jonger dan haar. Toen Maria haar moeder
stierf, zij was toen zelf 20 jaar, nam ze deze zorg voor de jongere broers en het
huishouden helemaal op haar. Haar jongste broer verloor ze tijdens een waterski race in Koblenz in 1984.

Waar de wegen van Louis en Maria, mama en papa zijn samen gekomen, dat zal een
geheim blijven. Wat jullie wel wisten is dat Louis, 3 jaar jonger dan Maria, zijn
legerdienst nog moest volbrengen. Menig briefje is er in die periode dan ook over en
weer gegaan. 
Op 30 november 1955 zijn zij gehuwd en gingen mee inwonen in het ouderlijk huis
van Louis, 5 à 6 huizen hier vandaan. Louis woonde daar met zijn vader en zijn broer.
Maria deed, als enigste vrouw in huis, uiteraard het huishouden maar hielp daarnaast
ook mee in de stallen van de koeien, of ging de koeien mee van de weide halen. De
vader van Louis zijn broer en Louis zelf waren namelijk veehandelaars.
Mama, zo wisten jullie, chauffeurde onze papa naar de Walen om koeien aan te kopen en zorgde dat ze veilig terug kwamen.

Intussen woonden zij op de Tunrhoutsebaan niet meer met z’n vieren, want er waren
intussen 2 zonen, waarvan de oudste rond het eerste levensjaar is gestorven,  en 2
dochters geboren in het gezin De Winter – Verheyen.  Daarenboven was ook de broer van Louis gehuwd en was er ook in dat gezin een kindje
geboren. In totaal dus 3 mannen, 2 vrouwen en 5 kleutertjes onder 1 dak … Niet altijd
een gemakkelijk opdracht.
Vandaar dat ze op zoek gingen naar 2 huisjes. De twee gezinnen woonden tegenover
elkaar langs de grote baan, al woonde de broer van Louis in Hoogstraten, en stond het
huis van Louis en Maria in Rijkevorsel. 
Jullie, de kinderen, zijn van daaruit getrouwd. Op termijn zochten mama en papa,
intussen ook grootouder, en kleinere woonst en kwamen terug deze richting uit en
gingen in Deurne wonen.
Dat het daar gezellig was, zeker om te blijven slapen, dat kan u horen in de
afscheidswoorden die Ashley voor moeke schreef. 
Ik geef haar graag het woord. 
 

Muziek: Willeke Alberti : Samenzijn 
 

17 jaar geleden nam Maria, namen jullie afscheid van Louis, van papa, van voke. 
Na meer dan 50 jaar innig en verbonden te hebben samengeleefd moest moeke nu
alleen verder. 
Het zal haar bij momenten zeker moed en moeite gekost hebben, maar toch, moeke,
Maria pikte de draad van het leven terug op. Ze deed wat ze al verschillende keren in
haar leven had moeten doen, ze leefde voor wat ze dikwijls als raad aan anderen had
gegeven : Vooruit, dat is de enigste weg. 
Ja, haar positiviteit, haar energie, die bleef.

Een grote stap die zij nog zette was verhuizen naar Zoersel, zodat ze dichter bij jullie, Jeannine en Yola woonde.  Ze woonde eerst in de Voetbalstraat, nadien verhuisde ze naar hare ‘gouden blok’ in de Zandstraat. In die periode gingen jullie elke vrijdag samen bij haar langs om ne koffie of een aperitiefje te drinken. Ze werd ook moeke van de Zandwich dat was haar ding, spek en eikes op grootmoeders wijze  en zo veel meer… Al durfde ze de laatste jaren  het zichzelf ‘gemakkelijk’ maken als ze samen met De Maria  mosselen klaar maakte en hiervoor voorgesneden groenten gebruikte. 

 

Ondenkbaar dat ze dat had gedaan toen jullie, haar kinderen klein waren. Dan kwam alles vers uit den hof, die mama, Maria zelf verbouwde en onderhield. 

Ondenkbaar ook toen het gezin van Stan haar broer, na het overlijden van zijn vrouw regelmatig van eten voorzag. Helemaal ondenkbaar als ze voor haar kleinkinderen kookte. Aan jullie, haar kleinkinderen, werd dan gevraagd wat jullie graag zouden willen eten. Bij verjaardagen stonden wafels of pannenkoeken op het menu. Frikadellen met krieken was een feestmaaltijd. 

Ja, voor moeke, mama was de dag al helemaal goed als er lekker vers eten op tafel was gekomen, als ze had kunnen zorgen voor groot of klein. Want zelfs als Maria, mama bij jullie thuis, Jeannine en Yola,  mee aan tafel zat, was zij de eerste om recht te staan, om nog iets te nemen, aan de afwas te beginnen. 

Het leek wel of haar batterijtjes minstens altijd half vol waren. Daarenboven laadde ze deze ook snel op. Want goed slapen deed mama niet, zo vertelden jullie. Ze ging dan bijvoorbeeld ’s nachts nog televisie kijken of mochellen. 

 

Ook de liefde voor de zee, de betrokkenheid naar de kleinkinderen die bleef. 

Daarover hoort u meer in de woorden die Gregory voor haar schreef. 

Vooraleer te luisteren naar jouw woorden, enkele korte videofragmenten. 

 

 

Muziek: Humperdinck : The Last Waltz 

Frank Sinatra : My way 

Muziek bij het groeten: Smile : Nat King Cole 

Het stukje uit het leven gegrepen, is zoals Yola en Jeaninne het zich herinneren.

Ken je het verhaal anders, dan halen wij graag die herinneringen samen op en houden wij zo ons Moeke nog dichter bij ons hart. 

De Familie

© Copyright. Alle rechten voorbehouden.

We hebben je toestemming nodig om de vertalingen te laden

Om de inhoud van de website te vertalen gebruiken we een externe dienstverlener, die mogelijk gegevens over je activiteiten verzamelt. Lees het privacybeleid van de dienst en accepteer dit, om de vertalingen te bekijken.